Οι κοινωνικές υπηρεσίες για τα θύματα του Ναζισμού υποστηρίζονται με χορηγία της Conference on Jewish Material Claims Against Germany.
Η Conference on Jewish Material Claims Against Germany παρείχε κονδύλια για το Πρόγραμμα Επείγουσας Βοήθειας για τα Θύματα των Ναζί κατ’ εντολήν του United States District Court που έχει την εποπτεία για τα ένδικα μέσα της υπόθεσης RE: Holocaust Victim Assets Litigation (Swiss Banks). 

 

On Line

Έχουμε 1249 επισκέπτες συνδεδεμένους

Log in



ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ PDF Εκτύπωση E-mail

Τον Μάρτιο του 1943 ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη τα συνολικά 19 τρένα, που μετέφεραν 46.091 Εβραίους Θεσσαλονικείς στο Άουσβιτς. Μισή χιλιετία σεφαρδίτικης κληρονομιάς μίας ακμάζουσας κοινότητας της πόλης, κυριολεκτικά αφανίστηκε μέσα σε λίγα χρόνια.

Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Γενικού Προξενείου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, τιμά τη μνήμη των Εβραίων Θεσσαλονικέων που έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με μία ιστορική συναυλία στο Μόναχο που περιλαμβάνει έργα κορυφαίων Ελλήνων και Εβραίων δημιουργών. Η μουσική άλλωστε υπήρξε η παρηγορητική σύντροφος των μόλις 1.950 επιζώντων που γύρισαν από την κόλαση, τραγουδώντας στη διαδρομή «Περίμενέ με Θεσσαλονίκη». Το πασίγνωστο σαγηνευτικό αντάτζιο της 5ης Συμφωνίας’ του Μάλερ που πρόκειται για ένα ερωτικό τραγούδι για τη σύζυγό του, το θρηνητικό ‘Neharo’tNeharo’t’ της Ολιβέρο που είναι αφιερωμένο σε όσες γυναίκες έχουν χάσει αγαπημένους στον πόλεμο, το συγκλονιστικό συμφωνικό ποίημα ‘Ταφή’ του Μητρόπουλου που αποτελεί μία εκδήλωση βαθιάς πίστης, η ‘Δωδεκανησιακή Σουίτα Νο1’ του Κωνσταντινίδη που είναι ένα από τα σημαντικότερα συμφωνικά έργα με παραδοσιακούς ελληνικούς ρυθμούς και μελωδίες και το Γ’ μέρος από τη 'Συμφωνία αρ.3' του Θεοδωράκη με τους κατανυκτικούς βυζαντινούς ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής, συνθέτουν το ενδιαφέρον πρόγραμμα που τιμά τα θύματα του Ολοκαυτώματος και πρεσβεύει παράλληλα με τον καλύτερο τρόπο τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Περισσότερα...
 
ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΑΠΌ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ PDF Εκτύπωση E-mail

Το Εβραϊκό Σχολείο της Λάρισας, τηρεί με σεβασμό το έθιμο του «Του Μπισβάτ», μια γιορτή, όπου οι άνθρωποι συμμετέχουν στην αναγέννηση της φύσης φυτεύοντας δέντρα.

Η 15η ημέρα του μήνα Τσεβάτ στο Εβραϊκό ημερολόγιο είναι η μέρα που σηματοδοτεί την έναρξη του «Νέου Έτους των δέντρων». Είναι η εποχή που ανθίζουν τα πρώτα δέντρα στη λεκάνη της Μεσογείου, καθώς ξυπνούν από το χειμερινό τους ύπνο και ξεκινούν έναν νέο κύκλο καρποφορίας. Έτσι από το Εβραϊκό Σχολείο της Λάρισας, φέτος με πρωτοβουλία του δασκάλου Ιακώβου Αλγκάβα προτάθηκε να φυτευτεί ένα δέντρο στην πλατεία της Άννας Φρανκ, όπου κάθε χρόνο στις 27 Ιανουαρίου γίνονται εκδηλώσεις στην μνήμη των παιδιών θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Η υπηρεσία Πρασίνου ανταποκρινόμενη στο αίτημα επέλεξε το κατάλληλο δέντρο και βοήθησε τα παιδιά στην υλοποίηση της δράσης τους. «Την ημέρα αυτή», είπαν οι μαθητές, «τιμούμε τα δέντρα του θεού και τρώμε καρπούς από τα εφτά είδη δέντρων που ξεχωρίζουν στους ύμνους που έχουν σχέση με τον πλούτο της Ιερής Γης׃ σιτάρι, κριθάρι, σταφύλια, σύκα, ρόδια, ελιές και χουρμάδες. Οι εφτά αυτοί καρποί αντιπροσωπεύουν τα διαφορετικά στοιχεία, καθώς και τα είδη της πνευματικής ζωής του ανθρώπου. Επίσης την ημέρα αυτή θυμόμαστε ότι ο άνθρωπος είναι και αυτός ένα δέντρο στον αγρό και αναλογιζόμαστε τα διδάγματα που μπορούμε να αντλήσουμε για τη ζωή μας από το όμορφο αυτό έθιμο».

Περισσότερα...
 
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ WJC Ρ. ΛΟΝΤΕΡ στην ΑΘΗΝΑ για την ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ PDF Εκτύπωση E-mail

Δ. Τύπου WJC, Αθήνα, 30.1.2017: Ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου WJC, Ρόναλντ Σ. Λόντερ μίλησε τη Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017, στην επίσημη εκδήλωση της Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, και υπενθυμίζοντας την τραγωδία που κατέστρεψε σχεδόν ολοσχερώς την εβραϊκή κοινότητα στην Ελλάδα, έθεσε το ερώτημα του εάν ο κόσμος έχει πραγματικά διδαχθεί από το Ολοκαύτωμα.

«Ποια ήταν η αντίδραση του κόσμου στις γενοκτονίες από το 1945 και μετά; Στην Καμπότζη: σιωπή! Στη Ρουάντα: σιωπή! Στο Νταρφούρ: σιωπή! Οι Χριστιανοί σφαγιάζονται σήμερα σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή και την Αφρική, και ο κόσμος μένει απαθής. Η αδιαφορία δεν έχει εκλείψει, είπε ο Λόντερ στην εκδήλωση. «Είναι πολύ εύκολο να φωνάζουμε το σύνθημα "Ποτέ ξανά", αλλά δεν έχει πραγματικά κανένα νόημα, γιατί αυτές οι τραγωδίες συμβαίνουν ξανά και ξανά. Και εάν δεν θέλουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας να ασχολούνται με τα ίδια ακριβώς ζητήματα, τότε είναι πια καιρός αυτή η σιωπή να σταματήσει, μια για πάντα».  

«Η ελληνική εβραϊκή κοινότητα υπέστη τόσο μεγάλες απώλειες που σου ματώνουν την καρδιά. Σχεδόν το 90 τοις εκατό του ενεργού ελληνικού εβραϊκού πληθυσμού  εξοντώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μανάδες, πατεράδες, παιδιά ... τόσα πολλά παιδιά. Αλλά θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι αυτή η τραγωδία δεν αφορά μόνο τους Εβραίους της Ελλάδας. Είναι μια τραγωδία που αφορά όλους τους Έλληνες.  Η Ελλάδα έχασε κάποιους από τους  παραγωγικότερους πολίτες της όταν καταστράφηκε η εβραϊκή κοινότητα. Όταν οι Ναζί ήρθαν εδώ το 1941 όλοι χάθηκαν», πρόσθεσε ο Λόντερ.

Περισσότερα...
 
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Β.Ι. ΕΛΙΕΖΕΡ ΣΤΟΝ Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 9.84 – 15.2.2017 PDF Εκτύπωση E-mail

Για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την πρόσφατη συνάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ και τα συμπεράσματά της σε σχέση με τις προοπτικές για την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων, μίλησε ο δημοσιογράφος κ. Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ, σε συνέντευξή του στις 15.2.2017, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9.84», στην εκπομπή «Ω, τι κόσμος!» του Κώστα Ράπτη. Μεταξύ άλλων, ο Β.Ι. Ελιέζερ σχολίασε τις τάσεις της Ισραηλινής κοινωνίας προς συντηρητικότερες θέσεις ως συνέπεια της τρομοκρατίας, τονίζοντας παράλληλα τη γερά θεμελιωμένη λειτουργία της δικαιοσύνης και του κράτους Δικαίου, που στο Ισραήλ «δεν παρασύρεται από κραυγές φανατικών». Ακούστε την εκπομπή εδώ (συνέντευξη Β.Ι. Ελιέζερ από λεπτό 31,34 έως 43,10’).

 
ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ PDF Εκτύπωση E-mail

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 13.2.2017 της ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Στις 27 Ιανουαρίου του 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα έφτασαν ως απελευθερωτές στο στρατόπεδο του Αουσβιτς στην Πολωνία. Βρήκαν 7.000 κρατουμένους, πολλοί στο όριο ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, καθώς και τόνους από γυναικεία μαλλιά, οδοντικά σφραγίσματα χωρίς τον χρυσό και παιδικά ρούχα. Εκεί ήταν και όλες οι απτές αποδείξεις για τον τρόπο με τον οποίον οργανώθηκε με βιομηχανική αρτιότητα ο μαζικός αφανισμός έξι συνολικά εκατομμυρίων Ευρωπαίων Εβραίων, ανάμεσα στους οποίους και ένα εκατομμύριο παιδιά. 

Από το 2002, το Συμβούλιο της Ευρώπης επέλεξε την 27η Ιανουαρίου ως την Ημέρα Μνήμης των Εβραίων Μαρτύρων και η ελληνική Βουλή με ομόφωνη απόφασή της  το 2004 επίσης επέλεξε την ημερομηνία αυτή για να μνημονεύει τους Ελληνες Εβραίους που έπεσαν θύματα του ναζιστικού ζυγού. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η χώρα μας έχασε το 87% του εβραϊκού της πληθυσμού, πληρώνοντας βαρύτατο φόρο αίματος. 

Θα περίμενε κανείς ότι η Ελλάδα που συμμετείχε σθεναρά στην αντίσταση, θα κρατούσε ζωντανή τη μνήμη των θηριωδιών. Και όμως όχι. Μια έρευνα που εκπόνησε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, σε δείγμα 1.000 ατόμων, μας φέρνει αντιμέτωπους με μια σοκαριστική αλήθεια: στην ερώτηση αν ήταν θετική εξέλιξη (sic) η εξόντωση των Ελλήνων Εβραίων, περίπου το 40% των ερωτηθέντων απαντά ότι ήταν θετική, σχεδόν θετική ή ουδέτερη, ενώ στην ερώτηση εάν πρέπει να αφήσουμε πίσω μας το

Ολοκαύτωμα, πάλι ένα 25% απαντά θετικά. Αξίζει να τονίσει κανείς ότι τα ποσοστά των νέων ανθρώπων που εξέφρασαν τέτοιες απόψεις ήταν πολύ μεγάλα.

Λίγες ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας, η  «Κ» συνάντησε τον πρόεδρο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών Μίνο Μωυσή, καθώς και τον πρόεδρο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης (και επικεφαλής του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος) Δαυίδ Σαλτιέλ, οι οποίοι μίλησαν για το αποτρόπαιο πρόσωπο του αντισημιτισμού, που φαίνεται να ενισχύεται στη χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη. Η πρώτη ερώτηση είναι αυτονόητη: Αρκούν οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται για την Ημέρα Μνήμης για να μην πέσει στη λήθη το πιο φρικιαστικό έγκλημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν στην ελληνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι ελάχιστες οι ώρες διδασκαλίας για το θέμα αυτό; Πολλά εξαρτώνται από το φιλότιμο του εκπαιδευτικού, που πρέπει ο ίδιος να καλύψει κενά και παραλείψεις της διδακτέας ύλης.

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Copyright ΚΙΣ © 2009  - Powered by Netmasters O.E. Designed by David Floroae