Οι κοινωνικές υπηρεσίες για τα θύματα του Ναζισμού υποστηρίζονται με χορηγία της Conference on Jewish Material Claims Against Germany.
Η Conference on Jewish Material Claims Against Germany παρείχε κονδύλια για το Πρόγραμμα Επείγουσας Βοήθειας για τα Θύματα των Ναζί κατ’ εντολήν του United States District Court που έχει την εποπτεία για τα ένδικα μέσα της υπόθεσης RE: Holocaust Victim Assets Litigation (Swiss Banks). 

 

On Line

Έχουμε 1733 επισκέπτες συνδεδεμένους

Log in



ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΕΞΙ ΗΜΕΡΩΝ»: 50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ PDF Εκτύπωση E-mail

HUFFINGTON POST, 9.6.2017 του ΒΙΚΤΩΡΑ Ι. ΕΛΙΕΖΕΡ: «Ο πόλεμος των έξι ημερών» του 1967, άλλαξε την εικόνα της Μέσης Ανατολής και κατέστησε σαφές στον Αραβικό κόσμο ότι το κράτος του Ισραήλ αποτελεί αναπόσπαστη κρατική και εθνική οντότητα της περιοχής. Ο στόχος του Παναραβικού κινήματος περί εξαφάνισης του κράτους του Ισραήλ, όπως είχε τεθεί από τον ηγέτη του και πρόεδρο της Αιγύπτου Γκεμάλ Αμπντέλ Νάσερ, όχι μόνο δεν επετεύχθη, αλλά επιπλέον ο αραβικός κόσμος είχε υποστεί μια βαριά ήττα τόσο στο ηθικό επίπεδο, όσο και στο στρατηγικό.

Προκειμένου όμως να κατανοήσουμε το παρόν θα πρέπει να ανατρέξουμε στο παρελθόν. Ποια ήταν δηλαδή η εικόνα της Μέσης Ανατολής πριν τον πόλεμο των έξι ημερών του 1967.

Καταρχήν, ούτε το 1947, ούτε το 1967 υπήρχε Παλαιστινιακό κράτος. Η ίδρυση του προτάθηκε το 1947 από τα Ηνωμένα Έθνη, και η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από τα αραβικά κράτη γιατί προέβλεπε ταυτόχρονα και την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους δίπλα στο παλαιστινιακό. Η Δυτική όχθη του Ιορδάνη όπως και η Ανατολική Ιερουσαλήμ ήταν υπό Ιορδανική κυριαρχία μέχρι το 1967, ενώ η Λωρίδα της Γάζας υπό Αιγυπτιακή. Η πρόσβαση βέβαια των Εβραίων στους ιερούς τόπους της Ανατολικής Ιερουσαλήμ απαγορευόταν από τους Ιορδανούς.

Η ιστορική πραγματικότητα λοιπόν διδάσκει ότι εάν ο αραβικός κόσμος επεδίωκε αποκλειστικά και μόνο την ίδρυση ενός Παλαιστινιακού κράτους θα μπορούσε να είχε ιδρυθεί πριν από το 1967, στα ίδια ακριβώς εδάφη που σήμερα οι Παλαιστίνιοι διεκδικούν τη σύσταση ανεξάρτητου κράτους, και όταν τα εδάφη αυτά ήταν υπό Ιορδανική και Αιγυπτιακή κυριαρχία αντίστοιχα. Αλλά αυτό το ενδεχόμενο δεν αποτελούσε αντικείμενο συζήτησης ούτε στις διασκέψεις των Αράβων ηγετών, ούτε σε εκείνες των Διεθνών οργανισμών. Τότε το μόνο που κυριαρχούσε στις αραβικές διασκέψεις ήταν η άρνηση αποδοχής του κράτους του Ισραήλ. Το ίδιο πνεύμα επικρατούσε ακόμη και μετά τη βαριά ήττα του 1967. Αξίζει να επισημανθεί επίσης το γεγονός ότι η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, η PLO του Γιασέρ Αραφάτ, ιδρύθηκε το 1964 και από τότε έλαβε ενεργό μέρος στις εχθροπραξίες κατά του Ισραήλ. Τότε δε, δεν υπήρχαν εβραϊκοί οικισμοί στη Δυτική όχθη του Ιορδάνη γιατί πολύ απλά η Δυτική όχθη ανήκε στην Ιορδανία.

Περισσότερα...
 
ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ 1967 – 2017 PDF Εκτύπωση E-mail

WJC, 24.5.2017: Πριν από πενήντα χρόνια έγινε η επανένωση της πόλης της Ιερουσαλήμ, ύστερα από τον διαχωρισμό της το 1948 κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Το 1967 σηματοδότησε την επανένωση της πολιτικής και πολιτιστικής πρωτεύουσας του Ισραήλ. Για πρώτη φορά από την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, δόθηκε τελικά η δυνατότητα στους Εβραίους να προσευχηθούν στο Δυτικό Τείχος, που αποτελεί τον ιερότερο χώρο για τον Ιουδαϊσμό. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που ο εβραϊκός λαός απέκτησε την κυριαρχία της Ιερουσαλήμ ύστερα από την καταστροφή του Δεύτερου Ναού από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 70 μ.Χ.    

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 χρόνων η Ιερουσαλήμ έχει αναζωογονηθεί και έχει γίνει μία ζωντανή μητρόπολη όπου ζουν και ευημερούν άνθρωποι όλων των φυλών και των θρησκειών έχοντας τη δυνατότητα να προσευχηθούν ελεύθερα. Για την επέτειο των 50 ετών από την επανένωση της Ιερουσαλήμ και τα 3.500 χρόνια της εβραϊκής ιστορίας της πόλης το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συνέδριο δημιούργησε σειρά βίντεο με τα οποία εορτάζονται η ομορφιά, το παρελθόν, η ανανέωση, καθώς και το πνεύμα της θρησκευτικής ανεκτικότητας που υπάρχει σήμερα.

Σας προσκαλούμε να δείτε αυτά τα βίντεο και να τα μοιραστείτε με τους φίλους σας.         

3.500 χρόνια της εβραϊκής ιστορίας της Ιερουσαλήμ

Η Παλιά Ιερουσαλήμ με ζωντανά χρώματα

 Η αναγέννηση της Ιερουσαλήμ

50 χρόνια συνύπαρξης των θρησκειών στην Ιερουσαλήμ

 

ΠΗΓΗ: NEWSLETTER WJC, 24.5.2017

 
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Β.Ι. ΕΛΙΕΖΕΡ ΣΤΟΝ Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 9.84 – 15.2.2017 PDF Εκτύπωση E-mail

Για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την πρόσφατη συνάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ και τα συμπεράσματά της σε σχέση με τις προοπτικές για την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων, μίλησε ο δημοσιογράφος κ. Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ, σε συνέντευξή του στις 15.2.2017, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9.84», στην εκπομπή «Ω, τι κόσμος!» του Κώστα Ράπτη. Μεταξύ άλλων, ο Β.Ι. Ελιέζερ σχολίασε τις τάσεις της Ισραηλινής κοινωνίας προς συντηρητικότερες θέσεις ως συνέπεια της τρομοκρατίας, τονίζοντας παράλληλα τη γερά θεμελιωμένη λειτουργία της δικαιοσύνης και του κράτους Δικαίου, που στο Ισραήλ «δεν παρασύρεται από κραυγές φανατικών». Ακούστε την εκπομπή εδώ (συνέντευξη Β.Ι. Ελιέζερ από λεπτό 31,34 έως 43,10’).

 
Η ΑΠΟΦΑΣΗ 2334/23.12.16 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΗΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Του Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ*

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12.1.2017: Η απόφαση, που από πολλούς ερμηνεύθηκε απλά ως μια καταδίκη του Ισραήλ για τους οικισμούς στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και στην Ιερουσαλήμ, υπονομεύει όλα τα υπάρχοντα σχέδια ειρήνευσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Γιατί; Γιατί στην ουσία υπονομεύεται η απόφαση 242/11.1967 του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, που όριζε με σαφήνεια το δικαίωμα όλων των κρατών να ζουν ειρηνικά «σε ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα» και καλούσε το Ισραήλ να υποχωρήσει «από κατεχόμενα εδάφη». Στην απόφαση 242, δεν υπάρχει η διατύπωση «από όλα τα κατεχόμενα» ούτε «από τα κατεχόμενα εδάφη», που κατέλαβε το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών, τον Ιούνιο του 1967. Η διεθνής κοινότητα είχε από τότε αναγνωρίσει την ανάγκη «των ασφαλών και αναγνωρισμένων συνόρων του Ισραήλ», που είχε υποστεί την επίθεση 4 αραβικών στρατών και για το λόγο αυτό δεν επέβαλλε την ολική αποχώρησή του στις γραμμές προ της 5ης Ιουνίου 1967. Το κατάλαβε ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ, και με βάση αυτή την απόφαση υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπέγκιν, το κατάλαβε ο Βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν και υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης με τον Ιτσχάκ Ράμπιν, το κατάλαβε ο Γιάσερ Αραφάτ και υπέγραψε τις συμφωνίες του Οσλο οι οποίες προβλέπουν την ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στη Δυτική όχθη δίπλα στο κράτος του Ισραήλ με ασφαλή σύνορα.

Περισσότερα...
 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΣΤΗ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΝΤΕΡΟΤ, ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2016 PDF Εκτύπωση E-mail

Οδοιπορικό του Βίκτωρα Ισαάκ Ελιέζερ στο Ισραήλ, τον  Δεκέμβριο 2016 με αφορμή τη συμμετοχή του στο Jewish Media Summit. Το άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην Huffington Post (10.1.2017) και αναδημοσιεύεται παρακάτω, προσεγγίζει πολύπλευρα και σε βάθος πολιτικά ζητήματα και την ιστορία τους, τη σύγχρονη ισραηλινή κοινωνία, και αναλύει τις «μεγάλες αντιθέσεις, αλλά και τις μεγάλες προκλήσεις που σε συνδυασμό με μια ιστορία αγγίζει τις ευαισθησίες των δύο τρίτων της οικουμένης», όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει στον πρόλογό του ο Β.Ι.Ελιέζερ.

Όσες φορές επισκέπτεται κανείς το Ισραήλ, επιστρέφει πάντα με τα ίδια ερωτηματικά! Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν στην ίδια κοινωνία άνθρωποι με τόσο βαθιές πολιτισμικές, θρησκευτικές, κοινωνικές και πολιτικές διαφορές και να δημιουργούν ταυτόχρονα ένα κράτος, το οποίο με απλά λόγια αναπτύσσεται οικονομικά, παρά τις τεράστιες δαπάνες για την αμυντική θωράκιση της χώρας. Οι επενδύσεις στην έρευνα και την υψηλή τεχνολογία δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, στη βιομηχανία, στην υγεία και στην πράσινη ανάπτυξη.

Μήπως ο πόλεμος τελείωσε; Μήπως το Ισραήλ δεν κινδυνεύει πλέον; Μήπως η τρομοκρατία έπαψε να απειλεί τους Ισραηλινούς; Ή μήπως Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι αποφάσισαν ξάφνου ότι το μίσος δεν ωφελεί κανέναν; Μήπως οι Ορθόδοξοι Χαριντίμ Εβραίοι συνθηκολόγησαν με τους κοσμικούς; Δυστυχώς οι απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι αρνητικές.
Το Ισραήλ συνεχίζει να είναι το κράτος των μεγάλων αντιθέσεων αλλά και των μεγάλων προκλήσεων που σε συνδυασμό με μια ιστορία που αγγίζει τις ευαισθησίες των δύο τρίτων της οικουμένης, είναι στο κέντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός του δεν αποτελεί παρά το 0,12% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Πώς όμως αντιμετωπίζονται αυτά τα προβλήματα; Υπάρχει άραγε μια ενιαία απάντηση, ή έστω έχει διαμορφωθεί κάποιο κοινωνικό ή πολιτικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να θεμελιωθεί η επίλυση τους;

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Copyright ΚΙΣ © 2009  - Powered by Netmasters O.E. Designed by David Floroae