Οι κοινωνικές υπηρεσίες για τα θύματα του Ναζισμού υποστηρίζονται με χορηγία της Conference on Jewish Material Claims Against Germany.
Η Conference on Jewish Material Claims Against Germany παρείχε κονδύλια για το Πρόγραμμα Επείγουσας Βοήθειας για τα Θύματα των Ναζί κατ’ εντολήν του United States District Court που έχει την εποπτεία για τα ένδικα μέσα της υπόθεσης RE: Holocaust Victim Assets Litigation (Swiss Banks). 

 

On Line

Έχουμε 3750 επισκέπτες συνδεδεμένους

Log in



ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
«ΜΕΤΡΩ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΜΑΙ» PDF Εκτύπωση E-mail

«Γεννήθηκα στη Φλαμανδική πόλη Οστένδη, στο Βέλγιο, το 1930, που σημαίνει ότι τα έχω τα χρόνια μου!», γράφει ο Ισραηλινός σήμερα Αριε Μπερενμπάουμ, που αντιμετωπίζει την καραντίνα με πειθαρχία και αισιοδοξία, στέλνοντας το δικό του μήνυμα σε όσους κάνουν ασυνείδητες επιλογές. Η κανονική, παιδική ζωή του Αριε κράτησε μόλις 9 χρόνια. Μετά ήρθε ο πόλεμος και ανέτρεψε τα πάντα. «Στο ‘κανονική’ συμπεριλαμβάνω και τα παιδιά που με κυνηγούσαν όταν γύριζα από το σχολείο και με έβριζαν επειδή ήμουν Εβραίος», λέει με πίκρα. Στη διάρκεια του πολέμου ο Αριε και η οικογένειά του κρύβονταν σε διάφορα μέρη προσπαθώντας να επιβιώσουν. Το πρώτο καταφύγιο ήταν η σοφίτα ενός καφενείου στην Αμβέρσα, απέναντι από το αρχηγείο της Γκεστάπο. «Ούτε να μιλάμε δεν επιτρεπόταν, για να μη μας ακούσουν και μας προδώσουν, ούτε να κοιτάμε απ΄ το μικρό παράθυρο». Στη συνέχεια κρύφτηκαν σ΄ένα αγρόκτημα. «Ο αγρότης μας δέχθηκε γιατί είχε μόνο κόρες και χρειαζόταν εργατικά χέρια για τις δουλειές της φάρμας».

Περισσότερα...
 
«ΚΡΥΒΟΜΟΥΝ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΠΗΓΑΔΙ» PDF Εκτύπωση E-mail

Το να μείνουμε σπίτι και να βρισκόμαστε σε καραντίνα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για εμάς και τη γενιά μας που έχουμε μεγαλώσει και ζήσει αλλιώς, η απομόνωση είναι δύσκολη. Δεν είναι έτσι όμως για όλους.

Μια γιαγιά από την Αργεντινή έχει γίνει viral μιας και με τον τρόπο της στηλιτεύει όσους παραπονιούνται για την καραντίνα και την κοινωνική απόσταση.

Η Connie Ansaldi έβγαλε βίντεο τη γιαγιά της να διηγείται την ιστορία της για το πώς επέζησε από το Ολοκαύτωμα. «Πόσα χρόνια κρυβόσουν στο πηγάδι;», ρωτά στο βίντεο η εγγονή της.

«Τρία χρόνια! Χωρίς μπάνιο, χωρίς τίποτα. Δεν συγκρίνεται», απάντησε η επιζήσασα γιαγιά.

«Η γιαγιά μου (επιζήσασα του Ολοκαυτώματος) μου είπε ότι πέρασε 3 χρόνια να κρύβεται σε υπόγειο πηγάδι και 2 χρόνια σε γκέτο», αναφέρει η Connie.

Πηγή: Ιστότοπος Bovary.gr

 
ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ: «Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΟΒΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ» PDF Εκτύπωση E-mail

«Ξέρεις κάτι; Δεν έχω τίποτα πρωτότυπο να πω, ούτε η φαντασία μου, ούτε η λογική μου έχουν κάτι να πουν. Είμαι αποσβολωμένη από αυτά που συμβαίνουν και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα που να  μπορούμε να πούμε. Ίσως είναι πολλοί αυτοί που μιλούν πολύ». Τα λόγια αυτά δεν είναι από συνέντευξη, αλλά κάποιες σκέψεις της Λιλιάνα Σεγκρέ, της Μιλανέζας γερουσιαστή και επιζώσας του Ολοκαυτώματος που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Εβραϊκές Σελίδες» του ΚΙΣ Ιταλίας.

«Είναι σα τη Μεγάλη Πλημμύρα», σχολίασε η Λ. Σεγκρέ, η οποία εξήγησε ότι επέλεξε να παραμείνει σιωπηλή και να μη μιλήσει για τον κίνδυνο στη δημόσια υγεία,  παρά τις προσκλήσεις που λαμβάνει. «Απαγόρευσα στα παιδιά μου και στα εγγόνια μου να με επισκέπτονται και είμαι πολύ προσεκτική», λέει σχετικά με την καραντίνα στο σπίτι. «Δεν θα ακούσεις από μένα αυτά που θα ήθελες να σου πω, ότι δηλαδή διαβάζω αρκετά, αξιοποιώ τις ημέρες μου τακτοποιώντας το σπίτι, ότι ανακαλύπτω παλιές φωτογραφίες, όπως κάνουν πολλοί. Φωτογραφίες έβρισκα σ΄όλη μου τη ζωή, ανασύροντάς τις από τα συρτάρια της μνήμης μου. Τώρα δεν το κάνω πια. Κυριολεκτικά δεν κάνω τίποτα. Βρίσκομαι σε μία κατάσταση τρομακτικής ραστώνης. Κοιμάμαι και λύνω σταυρόλεξα –που είναι φανταστικά διότι αποσπούν την προσοχή από τα σοβαρά προβλήματα. 

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Copyright ΚΙΣ © 2009  - Powered by Netmasters O.E. Designed by David Floroae