Στις 18.3.2018 δημοσιεύτηκε στο DOCVILLE, το ένθετο περιοδικό της εφημερίδας DOCUMENTO, η μαρτυρία διάσωσης της Βικτωρίας Μπενουζίλιο, η οποία κατά την Κατοχή διασώθηκε επειδή κρύφτηκε σε αθηναϊκή οικογένεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Του Δημήτρη Δουλγερίδη, έντυπη έκδοση Εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, 12.3.2018
Προδημοσίευση από τη νέα έκδοση με το αποκατεστημένο χειρόγραφο του θεσσαλονικού σεφαραδίτη εβραίου Μαρσέλ Νατζαρή, ο οποίος εργάστηκε ως ζόντερκομαντο στο Αουσβιτς - Μπιρκενάου και το έθαψε στον περίβολο του στρατοπέδου.
Πέρασε πολλές ημέρες βλέποντας τους Ναζί να διασκεδάζουν με ανθρώπους που έμπαιναν στα «ντους» ακούγοντας τις κραυγές τους. Γι' αυτό και υπέφερε από εφιάλτες στο υπόλοιπο της ζωής του. Αγαπούσε τη θάλασσα της γενέτειράς του Θεσσαλονίκης και την κουβαλούσε μέσα του, ακόμη και όταν «δούλευε στους νεκρούς» - μια φράση σπαρακτική με την οποία ο γιος του, Αλμπέρτος, περιγράφει την εργασία του ως ζόντερκομαντο στο Αουσβιτς - Μπιρκενάου το 1944. Ηταν ένας από τους ελάχιστους επιζώντες αυτής της ομάδας και έγραψε ένα από τα 9 χειρόγραφα που βρέθηκαν θαμμένα στον περίβολο των κρεματορίων του στρατοπέδου, γνωστά ως «κύλινδροι του Αουσβιτς», όπως σημειώνεται στην έκδοση «Χειρόγραφα, 1944 - 1947» που ανασυστήνει την ιστορία του (από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια στις 14/3). Ηταν ένας, αλλά έγραφε για την ψυχή εκατομμυρίων, όπως απαιτούσε η ουμανιστική «ψυχή» του Ταλμούδ:
«Μετά μισή ώρα ανοίγαμε τις πόρτες και άρχιζε η δουλειά μας. Μεταφέρναμε τα πτώματα των αθώων αυτών γυναικόπαιδων ώς τον ανεβατήρα που τους πήγαινε στον θάλαμο των φούρνων και από εκεί τους βάζανε στους φούρνους όπου έκαιγαν χωρίς τη βοήθεια καυσίμου ύλης λόγω του λίπους που έχουν. Από έναν άνθρωπο δεν έβγαιναν παρά 1/2 οκά περίπου στάχτη [...] την οποία οι Γερμανοί μάς ανάγκαζαν να την κοπανίσουμε, να την περάσουμε από ένα χοντρό κόσκινο και μετά το έπαιρνε ένα αυτοκίνητο και το ρίχνει στο ποτάμι που περνάει από κοντά μας, Βιστούλα, και έτσι εξαφανίζουν το κάθε ίχνος».
Το Ολοκαύτωμα ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ! Η εκστρατεία #WeRemember του Παγκοσμίου Εβραϊκού Συνεδρίου (WJC), για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος 2018, ξεπέρασε κάθε προσδοκία: 650 εκατομμύρια άνθρωποι από 155 χώρες έλαβαν το μήνυμα της εκστρατείας, η οποία αρχικά προωθήθηκε σε 50 χώρες, σε 24 γλώσσες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και τα Ελληνικά. 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι ανέβασαν προσωπικές αναρτήσεις. Ηγετικές φυσιογνωμίες της πολιτικής, θρησκευτικοί ηγέτες, διασημότητες του θεάματος και του αθλητισμού, εκπαιδευτικά ιδρύματα, κοινωνικοί φορείς και φυσικά εβραϊκές κοινότητες συνέβαλαν στη διάδοση του μηνύματος ότι η φρίκη του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να επιτραπεί να ξανασυμβεί. Το WJC ευχαριστεί όλους τους συμμετέχοντες με αυτό το βίντεο αποτίμησης της εκστρατείας. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
Της ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΡΛΕΤΟΥ, μαθήτριας της Γ’ τάξης στο Πρότυπο Γυμνάσιο Ζωσιμαίας Σχολής
Η 27η Ιανουαρίου καθιερώθηκε διεθνώς ως Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, με ψήφισμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 2005, 60 χρόνια μετά το τέλος Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η 27η Ιανουαρίου του 1945 αποτελεί συμβολική χρονολογία για το τέλος του Ολοκαυτώματος, καθώς ήταν η μέρα που το Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τον Σοβιετικό Στρατό. Ανάμεσα σε αυτή την ημερομηνία και στις 14 Ιουνίου του 1940, όταν οι πρώτοι πολωνοί κρατούμενοι έφτασαν εκεί, το Άουσβιτς παρουσιάζει μια πολύπλοκη και συνάμα εκπληκτική ιστορία, η οποία εν πολλοίς αντικατοπτρίζει τη γεμάτη μεταστροφές φυλετική και εθνική πολιτική των Ναζί. Μέσα από τον καταστροφικό δυναμισμό του, το Άουσβιτς υπήρξε η φυσική έκφραση των θεμελιωδών αρχών του ναζιστικού κράτους. Στα περισσότερα από εννέα εκατομμύρια θύματα των εγκλημάτων των Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς.
Περισσότερα: ΑΡΘΡΟ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ
Οι πλατείες έχουν ιστορική μνήμη που συμβάλλει στη συλλογική συνείδηση του σήμερα
Γράφει ο ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ
Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της Ηπείρου, 30.1.2018: Τις τελευταίες ημέρες διοργανώθηκαν και στη χώρα μας εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, που έχει οριστεί επισήμως για την 27η Ιανουαρίου σε όλο τον κόσμο με αναφορά στην απελευθέρωση των κρατουμένων του Άουσβιτς το 1945.
Η επισημότητα με την οποία τιμάται πλέον η ημέρα αυτή στη χώρα μας σε ανώτατο πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο δείχνει ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα σε θεσμικό επίπεδο ενώ η έναρξη των εργασιών στο Μουσείο Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη που θα γίνει σήμερα από τον Έλληνα πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο του Ισραήλ, αποτελεί μία τομή στην προσέγγιση του ολοκαυτώματος στη χώρα μας με διεθνές μάλιστα αποτύπωμα.
Η εκδήλωση στην πόλη μας θα γίνει αύριο Τετάρτη, 31.1.2018, στη σειρά και των εκδηλώσεων που έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, όλες υψηλού επιπέδου.
Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης επαναφέρω δημόσια πια, ως έχει, μία "Πρόταση για την ανάπλαση της πλατείας Μαβίλη με ανάδειξη της ιστορικής μνήμης" που είχα υποβάλλει με επιστολή πριν από δύο χρόνια στη δημοτική αρχή και άλλους παραλήπτες. Στον ενδιάμεσο χρόνο, η ανάπλαση της πλατείας προχώρησε και θεωρείται μέρος των αλλαγών στην πόλη που φέρνουν εξωστρέφεια και τουρισμό. Οι τόποι όμως είναι κάτι παραπάνω από τις συγκυριακές τους χρήσεις. Οι τόποι είναι και όσα τους συνδέουν με τους ανθρώπους κι αυτή η σύνδεση είναι και μπορεί να παραμείνει μέρος της συλλογικής μνήμης.